• وقتی حرف زدن درباره فساد فوتبال جرم است - ۱۳۹۲/۰۹/۰۳
  •  

     

     

     

     

    وقتی حرف زدن درباره فساد فوتبال جرم است

     
     

    این روزها همه درباره حکمی صحبت می‌کنند که قرار است به زودی برای علی دایی صادر شود. بعد از جمله معروفی که به نقل از محسن قهرمانی در رسانه‌ها مطرح شد (اگر قرار باشد بروم خیلی‌ها را با خودم پایین می‌کشم – باشگاه خبرنگاران جوان - 17 مهر) خیلی‌ها به تقلا افتادند. مصاحبه‌های رنگارنگی در رسانه‌ها دیدیم و افراد بسیاری خواستند از محسن قهرمانی «رفع اتهام» کنند.

    برخی حتی برای به دست آوردن دل قهرمانی، یک گام جلوتر رفتند و گفتند باید از دایی شکایت شود تا فدرسیون او را محروم کند. در این بین چند سوال مطرح می‌شود:
    1-
    چرا قهرمانی در این مدت محروم بود و چرا حالا قرار است از او رفع اتهام شود؟ ماجرای پولی که به کارت او واریز شد و داستان معروف 5 میلیون تومانی که برای «درآوردن بازی» خواسته شد و به دو میلیون تومان کاهش پیدا کرد، به کجا کشید؟ همه آنها افسانه بود؟ مردم سر کار بودند؟ قرار بود چند روزی ذهن مردم درگیر یک داستان تخیلی شود؟
    2-
    دایی در دو حکم دو جلسه‌ای برای 4 جلسه محروم شد (دو جلسه دوم کمیته استیناف هنوز توسط دبیر فدراسیون امضا نشده). دایی متهم است که حرفهای مگو را به زبان آورده. بزرگترین جرم او علنی کردن فساد پنهانی فوتبال ماست. فسادی که سالها درباره آن حرف می‌‌زدیم. از خریدن داور گرفته تا خریدن بازیکن حریف در بازی‌های تعیین‌کننده و به خدمت گرفتن او در فصل بعد. از محروم شدن بازیکنان کلیدی در بازی‌های حساس و از پاک شدن اخطارها توسط پاک‌کن جادویی. فساد تمام بدنه فوتبال ما را دربرگرفته و طبیعی است که اگر کسی تهدید کند خیلی‌ها را با خود خواهد بود، همه آن خیلی‌ها تلاش خواهند کرد که تمام صورت مساله پاک شود. دقت کنید تمام صورت مساله. یعنی دایی حتی محروم و محکوم شود که حرفهایی بی معنی و بی ارزش به زبان آورده که ارزش شنیدن نداشت. تهمت‌هایی که بی‌پایه و اساس بود. با محروم شدن دایی، همه صورت چیز به حالت عادی برمی‌گردد. به این ترتیب خیلی‌ها از غرق شدن نجات پیدا خواهند کرد. فوتبال پاک ما تا گلو در پاکی فرو رفته و چیزی نمانده در خوشبختی مطلق غرق شود.
    3-
    نکته تلخ و تاسف‌آور ماجرا این است که تمام آنها که می‌شود ریشه‌های ناپاکی را در انها جستجو کرد، شده‌اند فرشته‌ها و مجسمه‌های پاکی! البته در این فوتبال که به راحتی و بی‌واهمه، به عادل فردوسی‌پور تهمت دلالی می‌زنند، باید هم این اتفاق بیفتد. آنها که در مجلس شورای اسلامی نشسته‌اند، آیا از خود پرسیده‌اند اگر فردوسی‌پور دلال بود، این همه سال در سازمان صدا و سیما (که یکی از مراکز استراتژیک است) چگونه دوام می‌آورد؟ آیا آنها از خود پرسیده‌اند که «عادل دلال»! چرا چند برنامه را در سال به مبارزه با دلالی و فساد فوتبال ما اختصاص می‌دهد؟ آیا مجلسی‌ها به خود زحمت نداده‌اند بپرسند این همه دلال و کارچاق‌کن، در کنار آقایانی که اتهام می‌زنند، چه می‌کنند؟ به حال این فوتبال سراسر پاکی، آیا نباید گریست؟

     
     

     

     بنقل از سایت خبر انلاین
    فساد در فوتبال ، علی دایی - کمیته انضباطی فدراسیون فوتبال - فوتبال ناپاک -