• تحلیل همگروه‌های تیم ملی فوتبال ایران در جام جهانی - ۱۳۹۲/۰۹/۲۱
  •  

     

     

     

     

    تحلیل همگروه‌های تیم ملی فوتبال در جام جهانی
     
     

    کارشناس فوتبال معتقد است که تیم ملی فوتبال ایران برای حضور "قدرتمند" در جام جهانی، فارغ از آن که چه نتیجه‌ای عایدش می‌شود باید در شش ماه باقی مانده تا جام جهانی آمادگی جسمانی خود را آنقدر بالا ببرد که عقب ماندگی فوتبال ایران از فوتبال روز دنیا جبران شود.

     

    امیر حاج رضایی در گفت‌وگو با ایسنا، با "متعادل " خواندن گروه ایران در جام جهانی ۲۰۱۴ برزیل اظهار کرد: فوتبال ایران شش ماه فرصت سوزی کرد و حالا تنها شش ماه وقت دارد که خود را برای جام جهانی آماده کند. در این مدت باید آمادگی جسمانی ملی‌پوشان ما بالا برود تا در هر بازی حداقل ۱۲ کیلومتر بدوند. اکنون این عدد برای ایران هفت کیلومتر در هر بازی است و این یعنی فوتبال ما در هر بازی حداقل ۴۰ کیلومتر از حریفان قدرتمندش عقب است!



    حاج رضایی همچنین به تحلیل سه تیم همگروه ایران در جام جهانی پرداخت که مشروح صحبت‌های این کارشناس را در ادامه می‌خوانید.


    * ابتدا می‌خواهم نظرتان را درباره قرعه تیم ملی فوتبال ایران در جام جهانی ۲۰۱۴برزیل بدانم. برخی گروه ایران را سخت و برخی دیگر آن را ساده توصیف می‌کنند. نظر شما چیست؟

    - قرعه‌کشی جام جهانی برای فوتبال ما می‌تواند واژه "متعادل" را داشته باشد. این واژه پیوندی ناگسستنی با شش ماه آینده و عملکرد ما در این مدت دارد. فوتبال ایران در شش ماه گذشت فرصت سوزی کرد که عمدتا به دلیل بی‌پولی فدراسیون فوتبال بود. ما امکانات لازم برای آماده‌تر شدن از جمله اردو و بازی‌های تدارکاتی را از دست دادیم، ولی حالا تصور می‌کنم با پولی که فدراسیون جهانی فوتبال به ما داده برای آماده سازی تیم ملی مشکل مالی نداریم.

    * بخش مهمی از مشکلات فوتبال ایران این بود که کشورهای صاحب فوتبال بنا به دلایل سیاسی از انجام دیدار با ایران سر باز می‌زدند.

    - با توجه به تحولات سیاسی چند ماه اخیر فکر می‌کنم راحت‌تر شود حریف تدارکاتی برای تیم ملی پیدا کرد. اگر تیم ملی مشکلات را از بین ببرد و در اردوهای تدارکاتی، تمرین‌های پرفشاری انجام دهد با قدرت بیشتری در جام جهانی شرکت می‌کنیم. همچنین نمایندگان ایران در لیگ قهرمانان آسیا باید با تیم ملی تعامل کنند و ملی‌پوشان خود را به تیم ملی بدهند. ایرادی ندارد که آنها بدون ملی‌پوشان در رقابت‌های آسیایی که در اردیبهشت برگزار می‌شود شرکت کنند.

    * حضور با قدرت در جام جهانی یعنی چه؟

    - این که من گویم آمادگی جسمانی باعث می‌شود با قدرت در جام جهانی بازی کنیم لزوما به این معنی نیست که حریفان را شکست دهیم، بلکه دقیقا منظورم این است که با قدرت برابر حریفان ظاهر شویم.

    * در مجموع گروه ایران را در جام جهانی متعادل می‌دانید؟

    - امیدوارم تا جام جهانی آمادگی از دست رفته تیم ملی جبران شود. گروه ما متعادل است ولی می‌توانست مشکل‌تر باشد. گسترش جام جهانی و افزایش تیم‌های آن از
    ۱۶ به ۳۲ تیم برای این بود که کشورهایی که شانس کمتری دارند، در آن حاضر شوند. خواهش من از جامعه رسانه این است که تیم ملی را بر اساس واقعیتها تحلیل کنند؛ نه بذر ناامیدی را در تیم ملی بکارند و نه آن را روی قله‌های دست نیافتنی بگذارند. تجربه جام جهانی ۲۰۰۶ به ما نشان داد که چطور عمل کنیم. آن زمان همه تصور می‌کردند که باید پرتغالی را که با رونالدو، دکو، کاروالیو، فیگو و دیگران به جمع چهار تیم برتر دنیا رسید شکست دهیم! وظیفه اهالی فوتبال و رسانه تحلیل تیم ملی بر اساس واقعیتها و انصاف و عدالت است.

    * اگر مایل باشید کمی حریفان تیم ملی را تحلیل کنیم ابتدا از نیجریه بگویید.

    - از حالا تا جام جهانی اظهار نظرهایی مطرح می‌شود که به برطرف شدن ابهامات کمک می‌کند. تیم ملی نیجریه و به طور کلی فوتبال آفریقا پیشرفته‌تر از آسیاست. کامرون، نیجریه و حتی غنا که اگر آن پنالتی معروف در بازی با اروگوئه گل می‌شد به نیمه نهایی جام جهانی می رسید، رشد زیادی کرده‌اند. اگر نیجریه را با ایران مقایسه کنید می بینید که آنها خیلی لژیونر در تیم‌های خوب اروپایی دارند و ما تقریبا هیچ لژیونری نداریم. گاهی با خودم دچار مشکل می شوم که می‌شنوم نیجریه را می‌بریم، با بوسنی مساوی می‌کنیم و به عنوان تیم دوم صعود می‌کنیم! بیان این حرف ساده است، اما تصورش ساده‌اندیشی است چون این کار بسیار دشوار است.

    * ویژگی بارز فوتبال نیجریه چیست؟


    - نیجریه تجربه بین‌المللی زیادی دارد و فکر می‌کنم پنج بار تاکنون به جام جهانی رسیده و چند بار از گروهش بالا آمده است. بازیکنانش در مسابقات بین‌المللی زیادی شرکت کرده‌اند و از این نظر وضعیت خیلی خوبی دارند. ویژگی بارز این تیم که همه می‌دانند قدرت بدنی بالای آن است. نیجریه تیمی از پیش باخته نیست و شاید آن طور که کارشناسان می‌گویند جدال برای دوم شدن بین نیجریه و بوسنی است. البته اگر برنامه‌های ما صحیح و مدون اجرا شوند، ما هم در جام جهانی قدرتمند ظاهر می شویم.

    * بنابراین ارتقای آمادگی جسمانی مهم‌ترین کاری است که تیم ملی باید در مدت باقی مانده انجام دهد.

    - می‌توانیم با تیم‌هایی که شبیه همگروههای ما هستند بازی کنیم تا دیدار اصلی را شبیه سازی کنیم. مثلا با تیم‌های اروپای شرقی مثل رومانی، جمهوری چک یا صربستان بازی کنیم که فوتبالشان به بوسنی نزدیک است. همچنین با تیم‌های آفریقایی برای شبیه سازی دیدار با نیجریه مصاف دهیم. شنیده‌ام که غنا ابراز علاقه کرده با ما دیدار کند. برای آرژانتین هم می‌توانیم با تیم‌هایی مثل بولیوی که سطح ارتفا‌عشان بالاست، بازی کنیم. آلمان که در سال
    ۲۰۰۲ ، عربستان را با هشت گل در هم کوبید، پیش از جام جهانی با کویت بازی کرد تا غافلگیر نشود! بحث فنی یک طرف ماجراست و آمادگی جسمانی چیز دیگری است . فوتبالی که امروز بازیکن نخبه‌اش در هر بازی هفت کیلومتر می دود باید به ۱۲ کیلومتر در هر بازی برسد. در اروپا این مقدار را راحت می‌دوند و این یعنی فوتبال ما از اروپا ۴۰ کیلومتر عقب‌تر است و این یعنی یک فاصله نوری! ژاپن هم همین مسیر را طی کرده است.

    * درباره ژاپن بیشتر توضیح می‌دهید؟


    - در جام جهانی
    ۲۰۱۰ ژاپنی‌ها می‌دانستند که با قدرت‌های جهان فاصله دارند و به همین دلیل تصمیم گرفتند که آمادگی جسمانی خود را بالا ببرند. میانگین دوندگی ژاپنی‌ها در آن جام جهانی ۱۱ کیلومتر و ۴۳۷ متر بود. آنها بحث مالکیت توپ را کنار گذاشته بودند یعنی همان کاری که ما در اولسان برابر کره جنوبی انجام دادیم. آنجا ما توپ را به کره دادیم و فضا را گرفتیم. در آن بازی از فضاها مراقبت کردیم و خیلی هم تحت فشار بودیم، ولی با یاری بخت و سازماندهی در ضد حمله توانستیم پیروز شویم. تشخیص این که با حریفان چطور بازی کنیم با کادر فنی است چون از تیم خود و حریف شناخت دارد.

    * ولی جبران عقب ماندگی تیم ملی در میزان دوندگی کار راحتی نیست.

    - این مساله باید مدیریت شود. باید پنج کیلومتر عقب ماندگی را جبران کنیم. در این راه همه تخصصها لازم است. متخصص علم تغذیه باید باشد و بدنساز تراز اول باید زیر نظر کی‌روش کار کند تا به اوج منحنی آمادگی جسمانی برسیم. این‌ها مسائلی است که باید مدیریت شود. مشکل اساسی ما پول بود که حل شد و حالا نباید آن را قربانی کنیم. این پول نباید قیمه قیمه شود! یک و نیم میلیون دلاری که فیفا به ایران داد، فقط برای تیم ملی است و باید برای آماده سازی آن صرف شود. آن هشت میلیون جایزه را می‌توان در مسائل دیگر خرج کرد . به هر حال این کار مانند کنار هم قرار دادن قطعات یک پازل است. تغذیه، بدنسازی ، اردوهای مختلف، سیستم‌ اکسیژن گیری و مانند این‌ها برای تیم ملی لازم است. در برزیل به خاطر ارتفاع از سطح دریا، اکسیژن هوا کمتر است و اگر اکسیژن کم باشد ، وزن به سختی گلبول قرمز را به سلول‌ها می‌رساند. این مساله مشکل زیادی درست می‌کند که در تخصص پزشکان است.

    * با این وصف تصور می‌کنید که تیم ملی برابر نیجریه چه نتیجه‌ای می‌تواند بگیرد؟

    - تاکید می‌کنم باید با آمادگی کامل به جام جهانی برویم. مرحوم ایویچ در سال
    ۹۸همین کار را کرد و باعث شد تیم ملی در جام جهانی بازی پایاپایی برابر یوگسلاوی و آلمان انجام دهد. اگر روی ضربه ایستگاهی از یوگسلاوی نمی‌باختیم شاید از گروه صعود می‌کردیم. آمادگی بالا امیدمان را افزایش می‌دهد. در واقع ما شش ماه ریاضت را در پیش داریم . باز هم روی مدیریت تاکید می‌کنم. نزدیک جام جهانی می‌توانیم اظهار نظر کنیم که چقدر شانس برای صعود داریم اما فعلا همه چیز در هاله‌ای از ابهام است. فعلا همه جامعه سرگرم قرعه‌کشی است و متاسفانه این مساله طنز که نه چون طنز حرمت دارد، به معضل کشیده شده است. همه از مسی حرف می‌زنند و این که چه کسی باید او را مهار کند در حالی که آرژانتین آگوئرو، توس، دی ماریا و بازیکنان دیگری هم دارد. مسی بهترین بازیکن جهان است اما ما باید به تیم آرژانتین فکر کنیم نه مسی.

    * بحث آرژانتینی را باز کردید. دومین دیدار ما در جام جهانی با این تیم خواهد بود. دکتر بیلاردو، مدیر تیم‌های ملی فوتبال آرژانتین گفتند که اطلاع کارلوس کی‌روش از آرژانتین می‌تواند به ضرر آن تیم تمام شود، نظر شما چیست؟

    - امتیازی که ایران در جام جهانی برزیل دارد این است که چیزی برای از دست دادن ندارد و آمده تا چیزی به دست بیاورد. دکتر بیلاردو درست گفته چون کی‌روش از آرژانتین شناخت دارد، ولی آنها ما را نمی‌شناسند. شاید تکنولوژی به کمک آنها بیاید و فیلم بازی‌های ما را ببینند.



    * آرژانتین در تاریخ فوتبالش نتایج عجیب و غریبی داشته و مثلا یک بار از بولیوی شش گل خورده است. آیا می‌شود امیدوار بود که ایران هم بتواند برابر این تیم شگفتی بیافریند؟

    - برای پاسخ به این سوال از والیبال مثال می‌زنم. والیبالیست‌های ما با موفقیت‌های درخشان خود علاوه بر کسب نتایج خوب، دو چیز مهم به دست آورند. اول این که اعتماد به نفس بالایی پیدا کردند و حالا باور دارند که می‌توانند تیم‌های بزرگ را شکست دهند حال آن که قبلا ترس داشتند. دوم آن که دنیا را واداشتند که قدرت ایران را باور کنند. حالا در دنیا تیم ایران را مانند برزیل ، روسیه و صربستان تحلیل می‌کنند. همه چیز به شش ماه پیش باز می‌گردد. تیم ملی نوجوانان ما با آرژانتین مساوی کرد و می توانست برنده شود. یک بار هم تیم ملی در سال
    ۱۹۷۸ در سانتیاگو برنابئو برابر آرژانتین یک بر یک مساوی کرد. آرشیو جام جهانی هم نتایج عجیب و دور از انتظاری را به یاد دارد. الجزایر یک بار آلمان را دو بر یک برد و کامرون در سال ۱۹۹۰ آرژانتین را یک بر صفر شکست داد. این اتفاق می‌تواند این بار به سود ما رخ دهد. حالت امروز ما مانند آزمایشگاهی است که پزشکان در آن روی ساخت دارو کار می‌کنند. اگر اکنون از آنها بپرسید که داروی‌شان چه تاثیری روی سرطان دارد، نمی‌توانند بگویند. فعلا در مرحله آزمون و خطا هستیم.

    * ولی والیبال ایران پیش از این موفقیت‌ها با تیم‌های بزرگ بارها بازی کرد.

    - باید دید که مدیریت فوتبال ایران چه کار می‌خواهد بکند . تیم ملی در دوبی با برزیل بازی کرد و سه گل هم خورد، اما کسی ناراحت نشد و حتی مردم خوشحال شدند که تیم ملی با تیم بزرگی بازی کرده است. باید با تیم‌های بزرگ بازی کنیم. ما پیش از این که روزنامه‌نگار یا کارشناس باشیم، انسان هستیم با تجربه‌ها و ترس‌ها و هیجان‌هایمان . اگر با تیم‌های بزرگ بازی کنیم ترسمان می‌ریزد و به خود باوری می‌رسیم.



    * شیوه بازی آرژانتین با نیجریه متفاوت است. درباره این تفاوت صحبت کنید.

    - بر خلاف بازی قدرتی نیجریه‌ای‌ها، آرژانتین فوتبال تاکتیکی و تکنیکی ارائه می‌دهد . همان طور که گفتم باید با انجام دیدارهای تدارکاتی، این بازی را شبیه‌سازی کنیم.

    * سومین دیدار ما با بوسنی و هرزگوین است برخی معتقدند که بوسنی به جام جهانی می‌آید که نام کشورش را پس از دوران جنگ دوباره احیا کند. شرایط این بازی را چطور ارزیابی می‌کنید؟

    - بوسنی و هرزگوین جزو یوگسلاوی سابق بود که پس از جنگ بالکان تجزیه شد و تنها تیمی است که برای اولین بار به جام جهانی آمده که عامل مهمی است. آنها از دل یک جنگ خانمانسوز آمده‌اند و انگیزه‌ای دارند که آلمانی‌ها در سال
    ۱۹۵۴داشتند. آلمان در آن سال که فقط ۹ سال از جنگ جهانی گذشته بود، قهرمان جهان شدند. آنها در دور مقدماتی برابر مجارستان له شدند، اما در فینال همین تیم را بردند و جام را گرفتند. انگیزه‌ها و ذهنیت پرشور در کنار بحث فنی روی نتایج تیم‌ها موثر است. مستندی از زندگی مارادونا دیدم که اتفاقا یک بوسینایی آن را ساخته است. در آن فیلم مارادونا را در رختکن آرژانتین می‌بینیم که قبل از بازی معروف با انگلیس در جام جهانی ۱۹۸۶ با هم تیمی‌هایش صحبت می‌کند. او می‌گوید مردم کشورش به خاطر جنگ مالمیناس – که انگلیس در آن جزایر مالمیناس را از آرژانتین گرفت – تحقیر شدند و حالا فوتبال این کشور باید اعاده حیثیت کند. این طور شد که آرژانتین حریفش را شکست داد.



    * در نهایت تصور شما از نتیجه‌ دیدار با بوسنی چیست؟

    - بوسنی تیم بسیار خوبی است. می‌گویند که چند بار این تیم را برده‌ایم. بله! اما در بازی‌های تدارکاتی. امروز بوسنی دو لژیونر در بوندسلیگا دارد که مهاجم تیم‌های خود هستند.



    * و در مجموع فکر می‌کنید ایران چه عملکردی در جام جهانی داشته باشد؟

    - ما ایرانی‌ها هر چقدر در زمینه‌های مختلف اختلاف نظر داشته باشیم ، در عشق به خاک هیچ اختلافی نداریم. ما دوست داریم که تیم ملی در جام جهانی موفق باشد، اما موفقیت فقط در پیروزی نیست. ما باید رشید و شجاع بازی کنیم تا فوتبالمان غرور آفرین باشد. باید در دل حریفان ترس بیندازیم. کره شمالی در سال
    ۶۶ چه کرد که ایتالیا را برد، با شوروی مساوی کرد و در حالی که پرتغال باخت که ابتدا سه بر صفر از آن پیش بود؟ آنها توفان زرد لقب گرفتند و از خود نشانه‌ای گذاشتند که هنوز مصداق دارد. تیم ملی فوتبال ایران باید شجاع و قدرتمند بازی کند و از هیچ حریفی نهراسد که این امر مستلزم اجرایی شدن برنامه‌ها است. شرایط جسمانی باید بالا برود. توانایی باید باشد تا دانایی به کار بیاید. پیرمردی را تصور کنید که در اتاق تاریکی نشسته و می‌داند که کلید برق کجاست، اما توانایی برخاستن را ندارد. اگر توانایی نباشد، دانایی از بین می‌رود.



    * پس از بررسی حریفان ایران در جام جهانی می‌خواهم نظرتان را درباره اتفاق تلخی که رخ داده جویا شوم. پس از اعلام قرعه‌کشی جام جهانی، هزاران ایرانی در صفحه شخصی لیونل مسی از شبکه اجتماعی نظرات توهین آمیزی درج کردند این مساله را چطور دیدید؟

    واقعا این کار را دوست ندارم. با احترام گذاشتن به دیگران، پاسدار حرمت خود هستیم. من این افراد را نماینده جامعه ایران نمی‌دانم. آنها اقلیتی هستند که دست به اینکار می‌زنند و توهین می‌کنند. باید به حریفان خود احترام بگذاریم. نمی‌دانم چرا حواس برخی نیست که به جام جهانی می‌رویم نه جام منطقه‌ای یا مسابقات غرب آسیا. به برزیل نمی‌رویم که فقط فوتبال بازی کنیم، بلکه می رویم تا از طریق فوتبال حرف بزنیم و بگوییم از کشوری که مورد هجوم تبلیغات سو قرار گرفته است، این کارها احساسات و عواطف ایرانی‌ها را خدشه‌دار می‌کند. اگر کسی به کاپیتان تیم ما توهین کند ناراحت نمی‌شویم؟!

    تحلیل همگروه‌های تیم ملی فوتبال ایران در جام جهانی ۲۰۱۴ -