• ایران کاملا ناشناخته اما تیمی قوی است - ۱۳۹۲/۱۰/۱۳
  •  

     

     

     

     

    هدف ما صعود است

    ایران کاملا ناشناخته اما تیمی قوی است

     
     

    به گزارش خبرگزاری فارس، سافت سوسیچ در دنیای مربیگری خود هرگز کار ساده‌ای نداشته است. او به مدت 15 سال در تیم‌های مختلف باشگاهی مربیگری کرد و سال 2009 نیز هدایت بوسنی و هرزگوین را به دست گرفت.

    تیم تحت هدایت او با اختلافی بسیار کم نتوانست در جام جهانی 2010 آفریقای جنوبی و یورو 2012 حضور پیدا کند اما سوسیچ موفق شد بوسنی را به عنوان صدرنشین گروه خود راهی جام جهانی 2014 برزیل کند.

    بوسنی در دور گروهی منطقه اروپا موفق شد نام خود را به عنوان چهارمین خط حمله موفق به ثبت برساند. آنها فوتبالی شناور ارائه می‌کنند که نشات گرفته از تفکرات سوسیچ است.

    بوسنی در جام جهانی با تیم‌های ایران، آرژانتین و نیجریه در گروه F قرار گرفته و امیدوار است در نخستین حضور خود در جام جهانی راهی مرحله حذفی شود.

    سافت سوسیچ که پیشینه حضور در باشگاه پاری سن ژرمن فرانسه را در کارنامه دارد و یکی از اسطوره‌های فوتبال در یوگسلاوی سابق است با سایت فیفا گفت‌وگویی انجام داده که در زیر می‌خوانید.

     

    سافت، بوسنی در آستانه انجام نخستین بازی خود در جام جهانی است. پس از سوت پایان دیدار مقابل لیتوانی که شما را به جام جهانی رساند چه حسی داشتی؟

    بیش از همه چیز احساس راحتی کردم! برنامه ما این بود که بتوانیم در گروه‌مان اول شویم و از رفتن به دیدارهای پلی آف جلوگیری کنیم. پیش از این، دو بار در پلی آف حذف شده بودیم. به همین خاطر پس از سوت پایان احساس راحتی و لذت‌بخشی داشتم.

     

    چهار سال است که هدایت بوسنی را به دست داری. فکر می‌کنی این اوج فوتبال تیم تو است؟

    نمی‌دانم. نمی‌‌توانم بگویم تیمم به کجا خواهد رسید. مقابل تیم‌های کوچک خیلی خوب بازی می‌کنیم اما تاکنون مقابل تیم‌های بزرگی مانند فرانسه، برزیل و پرتغال پیروز نشده‌ایم. تیم بزرگی در اختیار دارم. 10 بازیکن خوب در ترکیب تیم دارم اما بازیکنان ذخیره به هیچ وجه در سطح بازیکنان ثابت نیستند. اگر همه بازیکنان در اوج قرار داشته باشند می‌توانیم هر تیمی را به چالش بکشیم اما اگر یک یا دو بازیکن‌مان در شرایط خوبی قرار نداشته باشند بدون شک دچار مشکل خواهیم شد.

     

    به نظر می‌رسد تیم تو ماجراجو است. همواره به شاگردانت گفته‌ای که نباید دست از تلاش بردارند...

    دوست دارم تیمم تحت هر شرایطی حمله کند، توپ را در اختیار داشته و گل بزند. شاید کمی از دفاع کردن غافل شویم و گل بخوریم اما به خاطر نداشتن بازیکنان مورد نظرم نمی‌توانیم به شیوه دیگری بازی کنیم. به همین خاطر روی نقطه مثبت تیمم اتکا می‌کنم. می‌دانم که مقابل تیم‌های بزرگ به مشکل برمی‌خوریم.

     

    شیوه تهاجمی تیم تو موجب شد تا بوسنی به جام جهانی برسد. شما 30 گل در مرحله گروهی به ثمر رساندید.

    تیمم گل‌های زیادی می‌زند. پیش از این رقابت‌ها تجربه‌های زیادی کسب کرده بودیم و می‌خواستیم راهی بیابیم تا بتوانیم به سطحی که دوست داریم برسیم. با همین اعتماد به نفس پیش رفتیم و تصمیم گرفتیم حتی اگر در دیداری گل خوردیم، تلاش کرده و نتیجه را جبران کنیم. در دیدارهای پایانی مرحله گروهی می‌دانستیم که باید به پیروزی برسیم. به همین دلیل بدون هافبک دفاعی بازی کردیم.

     

    تیم شما بر اساس ایده‌ و تصور تو ساخته شده است. می‌توانی کمی بیشتر در مورد فلسفه فوتبالی خودت توضیح دهی؟

    نمی‌دانم مربیان دیگر با خودشان چه فکری می‌کنند که فوتبال را دفاعی بازی می‌کنند. شخصا چنین چیزی را دوست ندارم و هیچ اعتقادی هم به این نوع فوتبال ندارم. همان طور که پیشتر هم گفتم ترجیح می‌دهم تیمم گل‌های بیشتری نسبت به حریف بزند. این فلسفه فوتبالی من است. در حال حاضر هم از این روش نتیجه خوبی گرفته‌ام. اگر بازیکنان تهاجمی تیمم استراحت بیشتری داشته باشند، می‌توانیم در یک دیدار به راحتی سه یا چهار گل بزنیم.

     

    فکر می‌کنی این شیوه در تورنمنت بزرگی مانند جام جهانی جواب می‌دهد؟

    مطمئنا! مشکل این است که دیدار نخست ما مقابل آرژانتین و لیونل مسی است. آنها با دو یا سه بازیکن در خط حمله به میدان می‌روند و خط میانی آنها نیز تهاجمی بازی می‌کند. من در تیمم فقط می‌توانیم بازیکنان تهاجمی‌ام را با بازیکنان تدافعی عوض کنم اما می‌خواهم تیمم را با دو مهاجم به میدان بفرستم. وداد ایبیشویچ و ادین ژکو. حتی اگر این کار ریسک زیادی هم داشته باشد.

     

    جدا از همگروهی با آرژانتین، با ایران و نیجریه هم همگروه هستید. نظرت در مورد این دو تیم چیست؟

    حتی اگر در گروه سخت‌تری هم قرار می‌گرفتیم به اینکه نتیجه‌های خوبی بگیریم امیدوار بودیم. همه می‌دانند که تیم قدرتمندی در این گروه هست که بدون شک می‌تواند به عنوان تیم نخست صعود کند. نیجریه هم تیمی است که همواره در جام جهانی حضور داشته و ایران هم که کاملا ناشناخته است اما به عنوان تیم نخست گروه خود صعود کرده و بدون شک تیمی قدرتمند است. از چیزی که اطمینان دارم این است که در دیدار دوم مقابل نیجریه برای صعود خواهیم جنگید.

     

    بوسنی در جام جهانی برزیل به دنبال چه هدفی است؟

    بدون شک هیچ مربی و هیچ تیمی را پیدا نمی‌کنید که به جام جهانی برود و بگوید «باید دید چه پیش می‌آید.» هدف ما بدون شک این است که بتوانیم از مرحله گروهی صعود کنیم. این کاری است که می‌خواهیم انجام دهیم اما این بدان معنا نیست که موفق خواهیم بود.

     

    می‌توانی بگویی اینکه بازیکنانت را در جام جهانی ببینی احساس خوبی خواهد داشت؟

    بله، احساس خوبی است اما وقتی در کنار زمین می‌ایستی کمی برایت سخت می‌شود! (با خنده) زمانی که همه چیز خوب پیش نرود، فشار زیادی به مربی می‌آید و مسئولیت همه چیز با او است اما مشکلی با این موضوع ندارم. به اندازه کافی تجربه دارم که بتوانم با آن کنار بیایم. اگر در یک دیدار شکست بخوریم، ارزش ندارد که به دنبال بهانه‌ای برای آن باشیم. خیلی خوب است که به انتقادهای رسانه‌ها توجه نکنیم. نباید زیاد در مورد آن حرف زد و توجیه کرد. فکر می‌کنم این روش جواب می‌دهد.

     

    کدام مربی شیوه فوتبالی تو را تحت تاثیر قرار داده است؟

    هیچ الگوی خاصی نداشته‌ام اما مربیان زیادی بوده‌اند که آنها را ستایش کرده‌ام که ایوان اوسیم یکی از آنها است که در تیم ملی یوگسلاوی مربی من بود. او یک اسطوره بود که زیاد هم صحبت نمی‌کرد. پیش از هر دیدار، ماکزیمم 10 دقیقه حرف می‌زد. من نیز همین طور هستم. نمی‌خواهم بازیکنانم را با سخنرانی‌های حماسی خسته کنم، به خصوص اینکه می‌دانم اگر صحبت شما بیش از حد طول بکشد، بازیکنان به هیچ وجه صحبت‌های شما را گوش نمی‌دهند! (با خنده) همچنین شیوه کاری ویسنته دل بوسکه و آرسن ونگر را هم دوست دارم اما هیچ وقت از شیوه کاری کسی کپی برداری نکرده‌ام.

     

     
    ایران - فوتبال - صعود- جام جهاني-بوسنی