• بودجه‌ای که کمیسیون تلفیق برای کمک به ورزش - ۱۳۹۲/۱۱/۲۶
  •  

     

     

     

    بودجه‌ای برای ساختن قهرمان می‌خواهیم

     

    پیام یونسی‌پور نوشت :
    بودجه‌ای که کمیسیون تلفیق برای کمک به ورزش اختصاص داد، هرچند بارقه‌های امید را برای ورزش ایران زنده کرد اما در حقیقت هیچ دردی از دردهای سال آینده ورزش قهرمانی ایران را درمان نخواهد کرد. اینکه امروز مجلس شورای اسلامی و نمایندگان آن، به واسطه دغدغه‌های محقانه‌ای که برای آینده ورزش دارند بودجه‌ای بیش از 500 میلیارد تومان را به ورزش اختصاص می‌دهند، خود یک امیدواری بزرگ است اما نادیده گرفتن مهم‌ترین سال ورزش کشور در برنامه‌ریزی و هدفگذاری‌های نمایندگان، خطرناک به نظر می‌رسد.
    بودجه‌ای که برای ورزش 93 بسته شده بود، هیچ تناسبی با برنامه‌هایی که روی میز کمیته ملی المپیک و وزارت ورزش قرار گرفته نداشت! سال 93 را می‌توان با جام جهانی شروع کرد و بعد به سوی بازی‌های آسیایی کره جنوبی رفت و سپس در انتخابی‌های المپیک در رشته‌های مختلف حاضر شد. این دم دستی‌ترین برنامه‌ای است که می‌توان آن را روی میز رییس جمهوری، ریاست مجلس و تک تک نمایندگان ملت دید. اینکه کمیته ملی المپیک و وزارت ورزش خود را مجاب کنند که در بازه زمانی کوتاهی که تا قطعی شدن بسته بودجه کشور باقی مانده، مجلس را از مخاطرات سال 93 آگاه کنند، اهم برنامه‌هایی می‌شود که باید در دستورالعمل‌های دکتر گودرزی و زیرمجموعه‌اش بگنجد. تفهمیم این مهم که امروز ورزش ایران خود را برای ورود به مهم‌ترین سال ورزشی طی سه سال اخیر آماده می‌کند، نه فقط برای ورزش که در حقیقت برای کلیت جامعه (جامعه‌ای که قرار است سال آینده با افتخارات ورزشی کشور در برزیل و کره جنوبی نفس بکشد و احساس غرور بکند) صاحب اهمیت می‌شود.
    قطعا تلاش‌های وزارت ورزش برای مطلع کردن مجلس کار را به جایی رساند که کمیسیون تلفیق، از اختیارات خود برای تخصیص بودجه‌ای اضافه بر آن چه در ابتدا تصویب شده بود استفاده کند اما سوالی که امروز در پس اختصاص دادن بودجه «عمرانی» به ورزش 93 شکل می‌گیرد این است که ورزش ایران در سال آینده چقدر به سوله‌های ورزشی یا ساخت ورزشگاه‌ها نیاز خواهد داشت و چقدر به آماده‌سازی‌ تیم‌های ملی و ورزشکاران برای حضور در عرصه‌های بین‌المللی؟ خیلی ساده می‌توان پرسید که مردم شهر میانه «میانه» سال 93 با انتخاب شدن «فرزاد عبداللهی» برای المپیک بیشتر خرسند می‌شوند یا با ساخته شدن یک سوله تکواندو در شهرشان؟ «کیانوش رستمی» با مدالش در کره جنوبی بیشتر کرمانشاهی‌ها را به وجد خواهد آورد یا به زمین خوردن یک کلنگ برای افتتاح یک زمین چمن مصنوعی در یکی از محلات شهر این مردم را مشعوف می‌کند؟ در اینکه می‌توان با کار زیربنایی از هر شهر یک بهداد سلیمی، یک علی کریمی، یک یوسف کریمی، یک سعید معروف ساخت شکی نیست اما در اینکه همین امروز نیاز داریم تا داشته‌های‌مان را برای سال بعد بیشتر از قبل آماده کنیم تا 93 مبدل به سالی لبریز از ناامیدی نشود هم تردیدی نیست. اینکه سال بعد تک تک قهرمانان و تیم‌های ملی را در بیرون از مرز شکست خورده و ناکام مقابل حریفان و رقبا ببینیم، نه تنها ساختن سوله‌ها و ورزشگاه‌ها دوای درد آینده مان نخواهد بود که حتی امید و شوقی هم از سوی جوانان برای حضور در همین ورزشگاه‌ها نخواهیم دید.
    تخصیص بودجه مکمل و مشروط به وزارت ورزش و جوانان، تصمیم نابی است که چون درست اتخاذ نمی‌شود، نتیجه‌ای معکوس خواهد داشت. امروز فدراسیون‌ها، باشگاه‌ها و ورزشکاران از نبود بودجه مکفی به آخر خط رسیده‌اند. فدراسیون‌ها از عهده مخارج معمول و داخلی خود ناتوان مانده‌اند و مجلس برای کمک به ورزش کشور، نه‌تنها نیاز اولیه آنها را مرتفع نمی‌کند که در حقیقت بودجه‌ای را در دور دست می‌گذارد و به آنها نوید می‌دهد که در صورت آینده‌نگری و ساخت و ساز، بخشی از نیازهای آنها مرتفع شود. مساله این است که این بودجه تازه وارد، حتی برای آماده‌سازی قهرمانان در اردوها یا استخدام یک مربی از آن سوی آب‌ها قابل خرج نخواهد بود.
    تخصیص بودجه عمرانی به جای خود قابل تقدیر است و باید پابرجا بماند اما فراکسیون ورزش مجلس و همینطور کمیسیون تلفیق، چشم به ورزش دوخته‌اند تا دم دستی‌ترین خواسته وزارت و جامعه ورزش را ببینند. سال 93 حساس‌ترین و سرنوشت ساز‌ترین سال ورزش ایران طی سه سال اخیر و حتی دو سال آینده خواهد بود. می‌توان در همین سال با استفاده درست از فرصت‌های بین‌المللی، غرور ملی را در کشور زنده کرد و یا یک سرخوردگی اجتماعی را به واسطه شکست‌ها و ناکامی‌ها در میان مردم به وجود آورد. شاید ساده‌ترین راه ممکن، توجه نمایندگان به خواسته‌ای باشد که نه نامعقول است و نه نامتعارف. این ورزش به اندازه آماده شدن برای مهم‌ترین رویدادهای جهانی و آسیایی و داخلی، بودجه کافی می‌خواهد.
    «
    بودجه کافی» نه «مازاد بر نیاز»! «بودجه کافی» نه «هزینه اضافه بر سازمان»! «بودجه کافی» و نه حتی بودجه‌ای «همطراز با تمام رقبای آسیایی و جهانی»! بودجه‌ای که صرف ورزش شود، نه دلال‌ها و واسطه‌ها و میانه خورهای جامعه ورزش کشور. با بستن بودجه، دست دلال‌ها را قطع نمی‌کنیم، ورزش را به سوی نابودی می‌بریم.  

     

    منبع : ایران ورزشی

    بودجه‌ ورزش