• رویای 43 ساله در همین نزدیکی... - ۱۳۹۳/۰۲/۱۱
  •  

     

     

     

     

    جام ملت‌ها را فدراسیون‌ها نمی‌گیرند

    رویای 43 ساله در همین نزدیکی...




    پیام یونسی پور
    حرف اصلی امروز فوتبال، فرعیات هم نیست. افشای قرارداد بازیکن و مربی، کدام درد بی‌درمانی از فوتبالی را درمان می‌کند که سیاستش را در سال 93 حتی روی جام جهانی هم قرار نداده بود؟ فوتبالی که نوروزش را با امید به پس گرفتن کرسی برباد رفته‌اش در کنفدراسیون فوتبال آسیا، گرفتن سهمیه المپیک، رسیدن به 4 سهمیه قطعی و بدون شرط در باشگاه‌های آسیا و البته اخذ میزبانی جام ملت‌ها شروع کرد، دغدغه‌اش را در پرداخت و دریافت بازیکنانی می‌بیند که دریافتی‌های خود را دقیقا از منابعی دولتی و مورد مناقشه خود فدراسیون فوتبال می‌بیند. فرعیات، حالا اصل داستان را در خود می‌بلعد. امروز نمایندگان کنفدراسیون فوتبال آسیا برای بررسی وضعیت میزبانی ایران در جام ملت‌های آسیا وارد ایران شده‌اند و شهر به شهر، ورزشگاه و هتل و جاده و فرودگاه‌های ما را بررسی می‌کنند و همه نگاه و توجه در ایران به سوی انتشار اخباری است که از وزارت ورزش در مورد جلسات هیات مدیره به بیرون درز پیدا می‌کند.
    ***
    بردن امتیاز میزبانی جام ملت‌های آسیا، نه برای فوتبال ملی ایران که در حقیقت برای سیاست بین‌الملل، اقتصاد و فرهنگ ایران یک برد بین‌المللی خواهد بود. کشوری که آخرین میزبانی‌اش در بازی‌های آسیایی و جام ملت‌های آسیا به بیش از سه و نیم دهه قبل برمی‌گردد، تازه امروز نه با یک عزم ملی که صرفا براساس بلندپروازی فدراسیونش دنبال برگرداندن شانس میزبانی بزرگترین رویداد فوتبالی قاره به کشورش می‌گردد و جالب اینکه در این راه، تلاشی برای رسیدن به چنین هدفی را هم پشت این تصمیم نمی‌بیند. آیا واقعا فدراسیون فوتبال تنها متولی تلاش برای گرفتن میزبانی رویدادی مانند جام ملت‌های آسیا است؟
    قطر، همسایه‌ای در همین نزدیکی و با وسعتی در اندازه‌های شهر (نه استان) تهران، منهای المپیک، میزبانی تمامی رویدادهای بزرگ جهانی را در خود دیده. از بازی‌های آسیایی تا جام ملت‌ها و حالا اخذ میزبانی جام جهانی فوتبال. برای قطر، کشوری که زندگی‌اش را روی دلارهای نفتی بنا کرده و نه در فوتبال که در هیچ رشته ورزشی جزو مدعیان درجه اول حتی آسیا به حساب نمی‌آید، ربودن چنین امتیازاتی کمی غیرمنطقی به نظر می‌رسد. قطر، کشوری که تا امروز حتی به دروازه جام جهانی نزدیک هم نشده، از فیفا امتیاز برگزاری همین تورنمنت را مهر و موم شده می‌گیرد و دو دوره بعد، بدون حضور در انتخابی جام جهانی برای نخستین بار طعم جهانی شدن را می‌چشد. جام ملت‌ها و جام جهانی را کدام ارگان و نهاد برای قطر به ارمغان آورد؟ آیا فدراسیون در راه اخذ میزبانی‌ها، به تنهایی قدم برداشت؟ همین روایت را می‌توان در مورد کره جنوبی دید که همین امسال دومین دوره بازی‌های آسیایی را طی 12 سال میزبانی خواهد کرد و البته یک دوره هم میزبانی مشترک با ژاپن را برای جام جهانی تجربه کرده. به یاد داشته باشیم در اجلاس فیفا و زمانی که میزبان‌های‌ دو دوره پیاپی جام جهانی از سوی فیفا معرفی شدند، امیر قطر شخصا امتیاز میزبانی را از دست بلاتر گرفت.
    ***
    اصلاح قرارداد بازیکنان فوتبال و انتخاب هیات مدیره‌های استقلال و پرسپولیس از اقدامات قابل تحسین وزارت ورزش طی دو هفته اخیر بود اما سوال اینجاست که این اقدام قابل تحسین را می‌توان جزو اهم وظایف وزارت ورزش در مقطعی از زمان که نمایندگان کنفدراسیون فوتبال آسیا به ایران آمده‌اند دانست؟ 38 سال از آخرین میزبانی ایران در جام ملت‌های آسیا می‌گذرد و در خوشبینانه‌ترین حالت و گرفتن امتیاز میزبانی دوره آینده می‌توان امیدوار بود که این عدد روی 43 سال متوقف شود. امروز وزارت ورزش به‌عنوان انشعاب دولت در ورزش، چقدر از حمیت خود و چند صفحه از تقویم کاری خود را به میزبانی جام ملت‌های آسیا قرار داده؟ انتشار لیست قرارداد بازیکنان پرسپولیس و استقلال در تناسب با همراه شدن با فدراسیون فوتبال برای جلب رضایت نمایندگان کنفدراسیون که امروز شهرهای ایران را زیر و رو می‌کنند چقدر بیشتر صاحب اهمیت ملی می‌شود؟
    پذیرش میزبانی جام ملت‌های آسیا، یعنی ورود اسپانسرهای رسمی کنفدراسیون به ایران. یعنی تلاش دوباره شبکه الجزیره برای خریدن امتیاز حق پخش تلویزیونی بازی‌ها. یعنی حضور 17 تیم ملی (منهای ایران و براساس قانون جدید) در کشور و البته تقاضای بیش از 200 هزار هوادار از سرتاسر قاره برای حضور هواداری در ایران. یعنی حضور نمایندگان رسانه‌های بین‌المللی از تمامی قاره‌ها، یعنی نمایش دادن واقعی کشور در چشم جهانیان. یعنی دوباره رونق گرفتن بازار فروش در تبریز و اصفهان و شیراز و مشهد و تهران. یعنی فروش اجناس تولید داخل به گردشگر خارجی، یعنی افزایش فروش کالاهای دست ساز و هنرهای هنرمندان ایرانی در شهرهای صاحب صنایع دستی. یعنی ورود دلار، یعنی درآمدزایی، یعنی رشد واقعی اقتصاد، یعنی رخ نمایی از فرهنگ ایرانی، یعنی نمایش کشوری به جهانیان که سال‌هاست تصویری سیاه از آن در رسانه‌های آن سوی آب به نمایش درآمده. چطور نسبت به چنین اتفاقی تا این حد بی‌تفاوت مانده‌ایم؟
    میزبانی جام ملت‌های آسیا یک اتفاق ملی است نه فوتبالی! جالب اینکه امروز فدراسیون فوتبال به دنبال احقاق حق اقتصاد و سیاست و فرهنگ ایران با جام ملت‌ها افتاده و در این راه، قدم‌هایش را هم به تنهایی برمی دارد. آن هم درست در روزهایی که فکر جامعه مدیریت ورزش ایران به سوی افشای لیست دریافت بازیکن و مربی فوتبال رفته!
    ***
    اخذ میزبانی جام ملت‌ها و جام جهانی، وظیفه «مکتوب» فدراسیون‌هاست اما میزبانی جام ملت‌ها را فدراسیون‌ها نمی‌گیرند. همانطور که میزبانی روسیه و قطر در جام جهانی یا میزبانی چین و استرالیا در جام ملت‌ها را فدراسیون‌های کشورشان به دست نیاوردند. این، عزم و نیرویی فراتر از فدراسیون‌ها را می‌طلبد.  

     

     
    جام ملت‌ها -فدراسیون‌ها -فوتبال-قرارداد بازیکن-ورزشگاه -جام جهانی